خلاصه و ردهبندی سنی
12+
متن بالا یک شعر عرفانی و مذهبی است که در آن شاعر از نیاز و وابستگی خود به خداوند سخن میگوید. او با بیان گناهان خود، از بخشش و رحمت الهی طلب میکند و بر این باور است که خداوند جز نیکی و شفا به بندگانش نخواهد داد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین آن نیاز به توضیح دارد که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۶۴۵ - با من بینوا چه خواهی کرد
با من بینوا چه خواهی کرد
حاجتم جز روا چه خواهی کرد ۱
جان غمدیده را چه خواهی داد
درد دل جز دوا چه خواهی کرد ۲
ما نکردیم جز گنه چیزی
تو به ما جز عطا چه خواهی کرد ۳
گر تو ما را به جرم ما گیری
کرم و لطف را چه خواهی کرد ۴
این دل ریش مستمندان را
عاقبت جز شفا چه خواهی کرد ۵
عاشقان آمدند بر خوانت
طعمه شان جز لقا چه خواهی کرد ۶
ریختی خون نعمت الله را
ننگ خون گدا چه خواهی کرد ۷
حاجتم جز روا چه خواهی کرد ۱
جان غمدیده را چه خواهی داد
درد دل جز دوا چه خواهی کرد ۲
ما نکردیم جز گنه چیزی
تو به ما جز عطا چه خواهی کرد ۳
گر تو ما را به جرم ما گیری
کرم و لطف را چه خواهی کرد ۴
این دل ریش مستمندان را
عاقبت جز شفا چه خواهی کرد ۵
عاشقان آمدند بر خوانت
طعمه شان جز لقا چه خواهی کرد ۶
ریختی خون نعمت الله را
ننگ خون گدا چه خواهی کرد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۴۴ - حسن او بر چشم ما پیدا که کرد
گوهر بعدی:غزل ۶۴۶ - دست با او در کمر خواهیم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.