غزل ۶۴۰ - مقصود بی وسیله حاصل نمی توان کرد

مقصود بی وسیله حاصل نمی توان کرد
هر کس که کرد حاصل می دان که آن چنان کرد ۱

گر عقل ساده لوحی نقش خیال بندد
بسیار اعتمادی بر آن نمی توان کرد ۲

پروانه لاف می زد از آتش محبت
آتش در او درافتاد بی نام و بی نشان کرد ۳

ما در طریق جانان جانی نثار کردیم
لطفش به یک کرشمه صد جان به ما روان کرد ۴

در آینه جمالش تمثال خویش بنمود
از آفتاب حسنش ماه خوشی عیان کرد ۵

هر عالمی که دانست علم بدیع ما را
اسرار از آن معانی با عالمی بیان کرد ۶

ما بندگی سید کردیم از سر صدق
سلطان عشق ما را سرخیل عاشقان کرد ۷