غزل ۶۳۲ - هر کس که هوای ما ندارد

هر کس که هوای ما ندارد
گویا خبر از خدا ندارد ۱

آنکس که نخورد دُردی درد
بی درد بُود دوا ندارد ۲

هر چند که شاه ذوق دارد
ذوقی چو من گدا ندارد ۳

در بحر محیط عشق غرقیم
جز ما خبری ز ما ندارد ۴

مائیم و نوای بینوائی
بلبل به از این نوا ندارد ۵

نابینا خود خدا نبیند
چون جام جهان نما ندارد ۶

عشقست که عاشقست و معشوق
باشد همه جا و جا ندارد ۷

جان است از آن بما نیاید
عمر است از آن وفا ندارد ۸

سید مست است و جام بر دست
دست از می و جام واندارد ۹