خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی و شاعرانه به موضوع عشق و عرفان میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیروی حیاتبخش و ارزشمند یاد میکند و عاشقان را ستایش مینماید. همچنین، به مفاهیمی مانند بینشان بودن خداوند، وحدت وجود و مستی معنوی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته (مانند «می مست») ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد
جان فدایش کنم که آن دارد ۱
عاشقان نور چشم خوانندش
عاشق ار عشق عاشقان دارد ۲
ما نشانی ز بی نشان داریم
خوش نشانی که آن نشان دارد ۳
می و جام است جسم و جان با هم
هر چه بینی همین همان دارد ۴
هر که با ما نشست در دریا
خبر از بحر بیکران دارد ۵
خواجه علم بدیع می خواند
آن معانی ازین بیان دارد ۶
می مست خوشی اگر جوئی
نعمت الله بجو که آن دارد ۷
جان فدایش کنم که آن دارد ۱
عاشقان نور چشم خوانندش
عاشق ار عشق عاشقان دارد ۲
ما نشانی ز بی نشان داریم
خوش نشانی که آن نشان دارد ۳
می و جام است جسم و جان با هم
هر چه بینی همین همان دارد ۴
هر که با ما نشست در دریا
خبر از بحر بیکران دارد ۵
خواجه علم بدیع می خواند
آن معانی ازین بیان دارد ۶
می مست خوشی اگر جوئی
نعمت الله بجو که آن دارد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲۹ - عالم از نام او نشان دارد
گوهر بعدی:غزل ۶۳۱ - پادشاهی گدای او دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.