غزل ۶۲۷ - هر که از اهل کمال است جلالی دارد

هر که از اهل کمال است جلالی دارد
خوش کمالی که جمالی به کمالی دارد ۱

نفس اهل کمال است که جان می بخشد
آفرین بر نفسش باد که حالی دارد ۲

بسته ام نقش خیالی که نیاید به خیال
خوش خیالی که چنین خوب خیالی دارد ۳

جام جان پر می خمخانهٔ جانانهٔ ماست
ساغر ما چو حباب آب زلالی دارد ۴

هر کجا آینه ای در نظر می آید
او به تمثالی از آن وجه مثالی دارد ۵

به سراپردهٔ جنت نکشد خاطر رند
زانکه در گوشهٔ میخانه جمالی دارد ۶

هرکه او مستعد نعمت الله بود
دایم از سید این بنده سؤالی دارد ۷