غزل ۲۰۳۶ - امروز سرکشان را عشقت زجلوه کردن

امروز سَرکَشان را عشقَت زِجِلْوه کردن
آوَرْد بارِ دیگر، یک یک بِبَسته گَردن ۱

رو رو تو در گُلِستان، بِنْگَر به گُل پَرَستان
یک لحظه سَجده کردن، یک لحظه باده خوردن ۲

نَگُذارد آن شِکَرخو، بر ما زِ ما یکی مو
چون صوفیانِ جان را این است سَر سِتُردن ۳

دندانِ تو چو شُد سُست، بر جاشْ دیگری رُست
می‌دان که همچُنین است، بر مَرد جانْ سِپُردن ۴

ای خَصْمِ شَمسِ تبریز ای دُزدِ راه و مُنْکِر
می‌باش دَر شِکَنجه، از خویش و درفَشُردن ۵