غزل ۶۰۷ - هر که او نیک می کند یابد

هر که او نیک می کند یابد
نیک و بد هرچه می کند یابد ۱

بد مکن ای عزیز نیک اندیش
که بد و نیک می کنی با خود ۲

عمر ضایع دریغ حاصل او
خواه یکساله گیر و خواهی صد ۳

قیمت تو به قدر همت تو است
خواجه ارزد هر آنچه می ورزد ۴

گر روی راه نعمت الله رو
تا ز درگاه او نگردی رد ۵