خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن عرفانی و فلسفی به موضوع وحدت وجود و توحید می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ذات خداوند یکی است اما صفات او بی‌نهایت است. او از استعاره‌هایی مانند آینه و مرغ برای توصیف رابطه بین خدا و جهان استفاده می‌کند. همچنین بر بی‌نیازی خداوند و نیازمندی جهان به او تأکید دارد. در پایان، شاعر به حالت عرفانی و مستی معنوی اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تجزیه و تحلیل به بلوغ فکری و دانش کافی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی سنگین ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۰۵ - معنی یکی و صورت او در ظهور صد
معنی یکی و صورت او در ظهور صد
چه جای او که صورت او هست بی عدد ۱
آئینه بی شمار و نماینده اش یکی
باشد صفات بی حد و ذاتش بود احد ۲
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضول
تا چشم روشن تو کند پاک از رمد ۳
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از او
با غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد ۴
ما چون نبییم و همدم نائی لطف او
هر دم دمی جدید درین نی همی دمد ۵
در دام ما درآید و دانه خورد ز ما
مرغی کز آشیانه توحید بر پرد ۶
سید که میر مجلس مستان عالم است
با ما حریف باشد از این جام می خورد ۷
چه جای او که صورت او هست بی عدد ۱
آئینه بی شمار و نماینده اش یکی
باشد صفات بی حد و ذاتش بود احد ۲
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضول
تا چشم روشن تو کند پاک از رمد ۳
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از او
با غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد ۴
ما چون نبییم و همدم نائی لطف او
هر دم دمی جدید درین نی همی دمد ۵
در دام ما درآید و دانه خورد ز ما
مرغی کز آشیانه توحید بر پرد ۶
سید که میر مجلس مستان عالم است
با ما حریف باشد از این جام می خورد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۴ - جام و می بخشید و می وی می دهد
گوهر بعدی:غزل ۶۰۶ - توحید و موحد و موحد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
