خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی است که به موضوع عشق الهی و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر از زبان مرغ زیرک (نماد سالک راه عشق) سخن می‌گوید و به توصیف حالات عاشقانه و روحانی می‌پردازد. در ابیات مختلف، مفاهیمی مانند عشق به معشوق حقیقی، مستی عرفانی، خرابات مغان، و شهریاری عشق مطرح شده‌اند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیدهٔ صوفیانه ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'مستی' و 'خرابات' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۵۹۶ - مرغ زیرک بین که یاهو می زند
مرغ زیرک بین که یاهو می زند
روز و شب با اوست کو کو می زند ۱
ذهن تیرانداز ما بر هر نشان
می شکافد مو و بر مو می زند ۲
در خرابات مغان سلطان عشق
خیمهٔ دولت به هر سو می زند ۳
باش یک رو در طریق او که او
بوسه ها بر روی یک رو می زند ۴
شهر دل را شه عمارت می کند
سنجقش بر برج و بارو می زند ۵
می نوازد مطرب عشاق ساز
ساز چون نیکوست نیکو م یزند ۶
نعمت الله رند سرمستی بود
ساغر می شادی او می زند ۷
روز و شب با اوست کو کو می زند ۱
ذهن تیرانداز ما بر هر نشان
می شکافد مو و بر مو می زند ۲
در خرابات مغان سلطان عشق
خیمهٔ دولت به هر سو می زند ۳
باش یک رو در طریق او که او
بوسه ها بر روی یک رو می زند ۴
شهر دل را شه عمارت می کند
سنجقش بر برج و بارو می زند ۵
می نوازد مطرب عشاق ساز
ساز چون نیکوست نیکو م یزند ۶
نعمت الله رند سرمستی بود
ساغر می شادی او می زند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۵ - دل چو دم از عشق دلبر می زند
گوهر بعدی:غزل ۵۹۷ - عاشقی کز عشق او دم می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
