غزل ۵۸۷ - آب چشمم دم به دم از دل روایت می کند

آب چشمم دم به دم از دل روایت می کند
قصهٔ جانم به سوز دل حکایت می کند ۱

عاشق مستیم و عقل از خانه بیرون کرده ایم
در به در می گردد و از ما شکایت می کند ۲

دست ما بگرفت آن سلطان و ما را برگرفت
پادشاه عادل و ما را حمایت می کند ۳

در ازل بنواخت ما را همچنانی تا ابد
لطف او پیوسته یا ما این عنایت می کند ۴

پیر ما عشق است و دعوت می کند ما را به می
مرشد عشق است و ارشاد و هدایت می کند ۵

شاه ما ساقی میخواران بزم وحدت است
عاشقانه رند را نیکو رعایت می کند ۶

مطرب عشاق ما مستانه می گوید سرود
نعمت الله این غزل از وی روایت می کند ۷