غزل ۲۰۳۲ - من از که باک دارم؟ خاصه که یار با من

من از کِه باک دارم؟ خاصه که یارْ با من
از سوزنی چه تَرسَم؟ و آن ذوالْفَقارْ با من ۱

کِی خُشک لَب بِمانَم؟ کان جو مَراست جویان
کِی غَم خورَد دلِ من؟ وان غَم گُسارْ با من ۲

تَلْخی چرا کَشم من؟ من غَرقِ قَند و حَلْوا
در من کجا رَسَد دِیْ، وان نوبَهارْ با من ۳

از تَبْ چرا خُروشَم؟ عیسی طَبیبِ هوشَم
وَزْ سگ چرا هَراسَم؟ میرِ شکارْ با من ۴

در بَزْم چون نیایم؟ ساقیم می‌کَشانَد
چون شهرها نگیرم؟ وان شَهریارْ با من ۵

در خُمِّ خُسروانی، میْ بَهرِ ماست جوشان
این جا چه کار دارد رنجِ خُمارْ با من؟ ۶

با چَرخ اگر سِتیزَم، وَرْ بِشْکَنم، بِریزم
عُذْرَم چه حاجت آید؟ وانْ خوش عِذارْ با من ۷

من غَرقِ مُلْک و نِعْمَت، سَرمَستِ لُطف و رَحْمَت
اَنْدَر کِنارْ بَختَم، وان خوش کِنارْ با من ۸

ای ناطقه‌یْ مُعَربِد، از گفتْ سیر گشتم
خاموش کُن، وَگَرنی، صُحْبَت مَدارْ با من ۹