خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر این مفهوم است که انسان تنها آنچه را که در درون خود دارد میبیند و درک میکند. اگر نور الهی در دل باشد، خدا را میبیند و اگر خودبین باشد، تنها خطاها را مشاهده میکند. همچنین، اشاره دارد که همراهی با عارفان و دردکشان باعث درک حقیقت و درمان دل میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۸۰ - چشم ما عین ما به ما بیند
چشم ما عین ما به ما بیند
هم به نور خدا ، خدا بیند ۱
دیدهٔ ما ندیده غیری را
غیر چون نیست او که را بیند ۲
هر که خودبین بود نبیند او
زانکه خودبین همه خطا بیند ۳
هر که با ما نشست در دریا
عین ما آشنای ما بیند ۴
عارفی کو جمال او را دید
دیده باشد به او چو وا بیند ۵
دردمندی که درد می نوشد
هم از آن درد دل دوا بیند ۶
به خرابات رندی ار آید
سید مست دو سرا بیند ۷
هم به نور خدا ، خدا بیند ۱
دیدهٔ ما ندیده غیری را
غیر چون نیست او که را بیند ۲
هر که خودبین بود نبیند او
زانکه خودبین همه خطا بیند ۳
هر که با ما نشست در دریا
عین ما آشنای ما بیند ۴
عارفی کو جمال او را دید
دیده باشد به او چو وا بیند ۵
دردمندی که درد می نوشد
هم از آن درد دل دوا بیند ۶
به خرابات رندی ار آید
سید مست دو سرا بیند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۹ - خوشست این دیدهٔ روشن که غیر او نمی بیند
گوهر بعدی:غزل ۵۸۱ - چه خوش چشمی که نور او به نور روی او بیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.