خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن عرفانی بیانگر وابستگی مرید به مرشد و راهنمایی‌های او در مسیر معنوی است. شاعر از مرشد می‌خواهد که او را به سوی حقیقت و یاری الهی هدایت کند و تأکید می‌کند که بدون مرشد، رسیدن به مقصد نهایی ممکن نیست. همچنین، اشاره می‌کند که عشق و ارشاد الهی، درمان دردهای روحی است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات عرفانی نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.
غزل ۵۷۷ - ما مریدیم و پیر ما مرشد
ما مریدیم و پیر ما مرشد
ره روانیم و رهنما مرشد ۱
رو نوائی ز یار مرشد جو
که دهد بی ریا نوا مرشد ۲
نبری ره به خانهٔ اصلی
گر نیابی در این سرا مرشد ۳
روز و شب از خدای خود می جو
کاملی تا بود تو را مرشد ۴
بحر ما را کرانه پیدا نیست
غرق آبیم و عین ما مرشد ۵
دُرد دردش بنوش و خوش می باش
که کند درد تو دوا مرشد ۶
هر که ارشاد نعمت الله یافت
دائما خواهد از خدا مرشد ۷
ره روانیم و رهنما مرشد ۱
رو نوائی ز یار مرشد جو
که دهد بی ریا نوا مرشد ۲
نبری ره به خانهٔ اصلی
گر نیابی در این سرا مرشد ۳
روز و شب از خدای خود می جو
کاملی تا بود تو را مرشد ۴
بحر ما را کرانه پیدا نیست
غرق آبیم و عین ما مرشد ۵
دُرد دردش بنوش و خوش می باش
که کند درد تو دوا مرشد ۶
هر که ارشاد نعمت الله یافت
دائما خواهد از خدا مرشد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۶ - دلبر سرمست ما عزمی به دریا می کند
گوهر بعدی:غزل ۵۷۸ - هر که در کوی تو جانا نفسی بنشیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
