خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر این مفهوم است که هر کس با نور الهی به جهان بنگرد، همه چیز را زیبا و نیک می‌بیند. همچنین اشاره می‌کند که کسی که با عارفان همراه شود، حقیقت را می‌بیند و غیر از خدا را نمی‌بیند. در نهایت، تأکید می‌شود که در آینهٔ حقیقت، جان و معشوق (خدا) روبروی هم قرار می‌گیرند و بینندهٔ تیزبین، وحدت را می‌بیند نه دوگانگی.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و شناخت نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان و بزرگسالان با پیشینهٔ مطالعاتی مناسب بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
غزل ۵۷۴ - هر که او را به نور او بیند
هر که او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند ۱
آنکه با ما نشست در دریا
عین ما دید و سو به سو بیند ۲
روی غیری ندیده دیدهٔ ما
غیر چون نیست دیده چو بیند ۳
هر که در آینه کند نظری
جان و جانانه روبرو بیند ۴
چشم باریک بین سید ما
رشته یک توست کی دو تو بیند ۵
هر چه بیند همه نکو بیند ۱
آنکه با ما نشست در دریا
عین ما دید و سو به سو بیند ۲
روی غیری ندیده دیدهٔ ما
غیر چون نیست دیده چو بیند ۳
هر که در آینه کند نظری
جان و جانانه روبرو بیند ۴
چشم باریک بین سید ما
رشته یک توست کی دو تو بیند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۳ - رند مست از بلا نه اندیشد
گوهر بعدی:غزل ۵۷۵ - نقش خیال عالم عارف به خواب بیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
