خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به زیباییهای عشق و رابطهی عاشقانه میپردازد و بیان میکند که هرکس در کار و حال خود خوش است. از عاشق و یارش گرفته تا زاهد و رند، هر کس در دنیای خود شادمان است. شاعر بار عشق را با خوشحالی بر دوش میکشد و عشقبازی را کار همیشگی دل میداند.
متن دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند میخواری و رندی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۵۶۹ - عاشق و یار خویش خوش باشد
عاشق و یار خویش خوش باشد
دل و دلدار خویش خوش باشد ۱
زاهد و زهد و رند و میخواری
هر کس و کار خویش خوش باشد ۲
بلبل مست و عاشق شیدا
خود و گلزار خویش خوش باشد ۳
بار عشقش نهاده ام بر دل
می کشم بار خویش خوش باشد ۴
عاشقانه به دُردی دردش
کرده تیمار خویش خوش باشد ۵
عشقبازی است کار دل دائم
دل به کردار خویش خوش باشد ۶
نعمت الله خوش بود با من
یار با یار خویش خوش باشد ۷
دل و دلدار خویش خوش باشد ۱
زاهد و زهد و رند و میخواری
هر کس و کار خویش خوش باشد ۲
بلبل مست و عاشق شیدا
خود و گلزار خویش خوش باشد ۳
بار عشقش نهاده ام بر دل
می کشم بار خویش خوش باشد ۴
عاشقانه به دُردی دردش
کرده تیمار خویش خوش باشد ۵
عشقبازی است کار دل دائم
دل به کردار خویش خوش باشد ۶
نعمت الله خوش بود با من
یار با یار خویش خوش باشد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۸ - ناز با یار غار خوش باشد
گوهر بعدی:غزل ۵۷۰ - مدام همدم جام شراب خوش باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.