خلاصه و ردهبندی سنی
12+
متن بالا بیانکنندهی رحمت و بخشش بیپایان خداوند است که به بندگان خود عطا میکند. در این اشعار، از لطف و کرم الهی، بخشندگی پادشاهان، رحمت بیکران خداوند، و اهمیت بندگی و عشق به خدا سخن گفته شده است. همچنین، تأکید شده که بینوایان و نیازمندان از نعمتهای الهی بهرهمند میشوند.
محتوا دارای مضامین عرفانی و مذهبی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهامبخش است. همچنین، زبان شعرگونه و عمیق آن ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۵۳۷ - هرچه بخشد خدا به ما بخشد
هرچه بخشد خدا به ما بخشد
پادشاهی به هر گدا بخشد ۱
بحر رحمت به ما روان سازد
آبروئی به عین ما بخشد ۲
دُردی درد عشق او مینوش
تا به لطفش تو را دوا بخشد ۳
می به بیگانه کی دهد ساقی
ساغر می به آشنا بخشد ۴
در خرابات اگر فنا گردی
از حیاتش تو را بقا بخشد ۵
بندگی کن که حضرت سلطان
هرچه خواهی از او تو را بخشد ۶
بینوایان نوا از او یابند
نعمت الله به بینوا بخشد ۷
پادشاهی به هر گدا بخشد ۱
بحر رحمت به ما روان سازد
آبروئی به عین ما بخشد ۲
دُردی درد عشق او مینوش
تا به لطفش تو را دوا بخشد ۳
می به بیگانه کی دهد ساقی
ساغر می به آشنا بخشد ۴
در خرابات اگر فنا گردی
از حیاتش تو را بقا بخشد ۵
بندگی کن که حضرت سلطان
هرچه خواهی از او تو را بخشد ۶
بینوایان نوا از او یابند
نعمت الله به بینوا بخشد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳۶ - می محبت او راحتی به جان بخشد
گوهر بعدی:غزل ۵۳۸ - نعمت الله خدا به ما بخشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.