خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از جاذبه‌های عشق و دلبری سخن می‌گوید، با تصاویری از کشش‌های روحی و احساسی که عاشق را به سوی معشوق می‌کشاند. شاعر از عشق، سرمستی، و جذبه‌های معنوی صحبت می‌کند و از تأثیرات عمیق عشق بر دل و جان انسان می‌سراید.
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سرمستی و رندی نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و فلسفه دارند.
غزل ۵۲۸ - عشق ما را سوی دریا می کشد
عشق ما را سوی دریا می کشد
گوئیا ما را به مأوا می کشد ۱
دلبر ما می کشد ما را به کش
خوش بود دلبر که ما را می کشد ۲
دل به دست زلف او دادیم و برد
و از خیالش سر به سودا می کشد ۳
عشق سرمست است در کوی مغان
عاشقان را خوش به مأوا می کشد ۴
می کشد هر لحظه نقشی در خیال
صورتش بر لوح اشیا می کشد ۵
جذبهٔ او می کشد ما را بخود
این کرم بین حق تعالی می کشد ۶
هر کجا رندی است در میخانه ای
خاطر سید به آن جا می کشد ۷
گوئیا ما را به مأوا می کشد ۱
دلبر ما می کشد ما را به کش
خوش بود دلبر که ما را می کشد ۲
دل به دست زلف او دادیم و برد
و از خیالش سر به سودا می کشد ۳
عشق سرمست است در کوی مغان
عاشقان را خوش به مأوا می کشد ۴
می کشد هر لحظه نقشی در خیال
صورتش بر لوح اشیا می کشد ۵
جذبهٔ او می کشد ما را بخود
این کرم بین حق تعالی می کشد ۶
هر کجا رندی است در میخانه ای
خاطر سید به آن جا می کشد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۷ - دل دگر مارا به مأوا می کشد
گوهر بعدی:غزل ۵۲۹ - یار سرمست است و ما را می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
