خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی و شادمانه، از عشق الهی، مستی معنوی و رهایی از دغدغههای دنیوی سخن میگوید. شاعر از لذت توحید، ذوق مستی عرفانی، و همراهی با یاران در راه عشق الهی میسراید و درد دل را درمانگر میداند. همچنین، از بخشش و ایثار به دیگران به عنوان نعمتی الهی یاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' و 'خرابات' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.
غزل ۵۰۲ - مشرب توحید یاران خوش بود
مشرب توحید یاران خوش بود
رند مست و ذوق مستان خوش بود ۱
بلبل مستیم در گلزار عشق
صوت بلبل در گلستان خوش بود ۲
خوش بود دردی که او درمان ماست
درد دل می جو که نالان خوش بود ۳
در خرابات مغان مست و خراب
ساقی ما با حریفان خوش بود ۴
جام در دور است در دور قمر
گر به تو دوری رسد آن خوش بود ۵
یافتم گنجینه و گنجی تمام
می کنم ایثار رندان خوش بود ۶
نعمت الله او به ما ایثار کرد
این چنین انعام سلطان خوش بود ۷
رند مست و ذوق مستان خوش بود ۱
بلبل مستیم در گلزار عشق
صوت بلبل در گلستان خوش بود ۲
خوش بود دردی که او درمان ماست
درد دل می جو که نالان خوش بود ۳
در خرابات مغان مست و خراب
ساقی ما با حریفان خوش بود ۴
جام در دور است در دور قمر
گر به تو دوری رسد آن خوش بود ۵
یافتم گنجینه و گنجی تمام
می کنم ایثار رندان خوش بود ۶
نعمت الله او به ما ایثار کرد
این چنین انعام سلطان خوش بود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۱ - نسبت خرقه ام از پیر خرابات بود
گوهر بعدی:غزل ۵۰۳ - حق است دین سید و دین من این بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.