غزل ۴۶۵ - آب چشم ما به روی ما فتاد

آب چشم ما به روی ما فتاد
سو به سو گشت او ولی دریا فتاد ۱

روی ما خوش بود خوشتر شد از آن
آبرو داریم بروتا فتاد ۲

آب دیده اشک مردم ‌زاده بود
خورش روان گردید در دریا فتاد ۳

چیست عالم شبنمی از بحر ما
میل مأوا کرد با مأوا فتاد ۴

عاقلی نقش خیالی بسته بود
عشق آمد کار او در پا فتاد ۵

هر که افتاد او ز چشم عارفی
دل به او کم ده که از دلها فتاد ۶

نعمت‌الله در خرابات مغان
مجلسی رندانه دید آنجا فتاد ۷