غزل ۴۶۳ - ما را به غیر او نبود التفات هیچ

ما را به غیر او نبود التفات هیچ
زیرا که نیست جز کرم او نجات هیچ ۱

خضر و هوای چشمه و آب حیات و ما
نبود به جز زلال وصالش حیات هیچ ۲

ای جان همیشه شادی تو باد ورد دل
وی دل مباد جز غم عشقش دوات هیچ ۳

هیچست این جهان و تو دل را در او مپیچ
وین بند پیچ پیچ مپیچان به پای هیچ ۴

در حضرتی گریز که روحانیان قدس
جز حضرتش دگر نکند التفات هیچ ۵

در عرصهٔ ممالک او هر دو کون پست
با ملک کبریائی او کاینات هیچ ۶

سید تو جان بباز به عشقش که غیر او
شایسته نیست در دو جهان خونبهات هیچ ۷