خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به زیبایی و معنیبخشی صورت و جمال میپردازد و ارتباط بین صورت و معنی را بررسی میکند. شاعر از آینه، خیال، نور و مثالهای طبیعی مانند آفتاب و ماه برای توصیف زیبایی صورت استفاده میکند و به تأثیر این زیبایی بر جان و دل اشاره دارد. در نهایت، شاعر معنی و صورت را به عنوان نعمتی الهی معرفی میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۴۷ - چشمم به نور و معنی دیده جمال صورت
چشمم به نور و معنی دیده جمال صورت
در آینه نموده نقش خیال صورت ۱
هر صورتی که بینی معنی در آن توان دید
معنی آن نظر کن بنگر کمال صورت ۲
جام جهان نمائی گر رو به تو نماید
تمثال بی مثالش باشد مثال صورت ۳
از آفتاب حسنش مه نور وام کرده
گه بَدر می نماید گاهی هلال صورت ۴
خوش لذتی که دارند جان و دلم همیشه
جان در هوای معنی دل در وصال صورت ۵
خوش چشمهٔ حیاتی گشته روان به هر سو
سیراب کرده ما را آب زلال صورت ۶
معنی و صورت ما باشند نعمت الله
می بین جمال معنی بنگر به حال صورت ۷
در آینه نموده نقش خیال صورت ۱
هر صورتی که بینی معنی در آن توان دید
معنی آن نظر کن بنگر کمال صورت ۲
جام جهان نمائی گر رو به تو نماید
تمثال بی مثالش باشد مثال صورت ۳
از آفتاب حسنش مه نور وام کرده
گه بَدر می نماید گاهی هلال صورت ۴
خوش لذتی که دارند جان و دلم همیشه
جان در هوای معنی دل در وصال صورت ۵
خوش چشمهٔ حیاتی گشته روان به هر سو
سیراب کرده ما را آب زلال صورت ۶
معنی و صورت ما باشند نعمت الله
می بین جمال معنی بنگر به حال صورت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۶ - معنی او نمود در صورت
گوهر بعدی:غزل ۴۴۸ - دُرد دردش نوش کن گر صاف درمان بایدت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.