غزل ۴۰۰ - روحها در روح اعظم فانی است

روحها در روح اعظم فانی است
در حقیقت خدمتش هم فانی است ۱

گرچه آدم باقی است از وجه حق
هم بوجهی نیز آدم فانی است ۲

جام جم فانی است نبود این عجب
این عجب بنگر که جم هم فانی است ۳

ایکه گوئی فوت شد شادی ما
غم مخور زیرا که هم غم فانی است ۴

گردمی با جام می همدم شوی
دمبدم در غیر آن دم فانی است ۵

قطره و موج و حباب و جام می
نزد ما این جمله دریم فانی است ۶

شبنمی بودیم ما چون آفتاب
خوش طلوعی کرد شبنم فانی است ۷

هرچه باشد غیر او فانی بود
اوست باقی سوز و ماتم فانی است ۸

گر بوجهی اسم اعظم اسم اوست
در مسما اسم اعظم فانی است ۹

دیگری را کی بود خود دار و گیر
اندر آن میدان که رستم فانی است ۱۰

ما همه خود فانی و او باقی است
بشنو از سید که عالم فانی است ۱۱