غزل ۲۰۱۱ - جان جان‌هایی، تو جان را برشکن

جانِ جان‌هایی، تو جان را بَرشِکَن
کَس تویی، دیگر کَسان را بَرشِکَن ۱

گوهرِ باقی دَرآ در دیده‌ها
سنگْ بِسْتان، باقیان را بَرشِکَن ۲

ز آسْمانِ حَقْ بِتاب ای آفتاب
اَخْتَرانِ آسْمان را بَرشِکَن ۳

غَیب دان کُن سینه‌هایِ ‌خَلْق را
سینه‌هایِ ‌عَیب دان را بَرشِکَن ۴

بانشانْ از‌‌ بی‌نشان پَرده شُده
بی‌نشانی، هر نشان را بَرشِکَن ۵

روزِ مُطْلَق کُن شبِ تاریک را
بارنامه‌یْ پاسْبان را بَرشِکَن ۶

شَمسِ تبریز آفتابی، آفتاب
شمعِ جان و شَمعدان را بَرشِکَن ۷