خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی به وحدت عاشق و معشوق اشاره دارد و بیان می‌کند که همه چیز از دید عاشق، جلوه‌ای از معشوق است. عشق در این متن به عنوان نیرویی سرمست و فراتر از عقل توصیف شده است. همچنین، شاعر از حالت بی‌خودی و مستی عرفانی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هر کس این حال را تجربه کند، جهان را زیبا می‌بیند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۴۵ - چشم ما روشن به نور روی اوست
چشم ما روشن به نور روی اوست
هرچه بیند دوست را بیند به دوست ۱
عاشق و معشوق ما هر دو یکی است
تا نپنداری که این رشته دوتوست ۲
جرعهٔ جام می ما هر که خورد
چون محبان دائما در جستجوست ۳
عشق سرمست است و فارغ از همه
عقل مخمور است و هم در گفتگوست ۴
بسته ام نقش خیالش در نظر
هرچه دیده می شود چشمم بر اوست ۵
خرقه می شویم به جام می مدام
مدتی شد تا مرا این شست و شوست ۶
هر که بیند نعمت الله با همه
بد نبیند هرچه می بیند نکوست ۷
هرچه بیند دوست را بیند به دوست ۱
عاشق و معشوق ما هر دو یکی است
تا نپنداری که این رشته دوتوست ۲
جرعهٔ جام می ما هر که خورد
چون محبان دائما در جستجوست ۳
عشق سرمست است و فارغ از همه
عقل مخمور است و هم در گفتگوست ۴
بسته ام نقش خیالش در نظر
هرچه دیده می شود چشمم بر اوست ۵
خرقه می شویم به جام می مدام
مدتی شد تا مرا این شست و شوست ۶
هر که بیند نعمت الله با همه
بد نبیند هرچه می بیند نکوست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۴ - چشم ما روشن به نور اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۴۶ - چشم ما روشن به نور روی اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
