خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی به وحدانیت و حضور خداوند در همه چیز اشاره دارد و عشق و وابستگی انسان به او را بیان میکند. شاعر تأکید میکند که همه چیز در جهان نشانهای از خداوند است و عاشقان واقعی کسانی هستند که حیاتشان به عشق او وابسته است.
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۳۳۸ - هر چه می بینی همه انوار اوست
هر چه می بینی همه انوار اوست
صورت و معنی ما آثار اوست ۱
دل به او دادیم و او دلدار ماست
خوشدلی باشد که او دلدار اوست ۲
خسته ای کو دُرد دردش می خورد
نوش جانش باد کان تیمار اوست ۳
چیست عالم سایه بان حضرتش
کیست آدم مخزن اسرار اوست ۴
عاشقی کز عشق او دارد حیات
زندهٔ جاوید و برخوردار اوست ۵
غیر او هرگز نه بیند یار غار
چون توان دیدن که از اغیار اوست ۶
نعمت الله باده می نوشد مدام
این چنین کاری همیشه کار اوست ۷
صورت و معنی ما آثار اوست ۱
دل به او دادیم و او دلدار ماست
خوشدلی باشد که او دلدار اوست ۲
خسته ای کو دُرد دردش می خورد
نوش جانش باد کان تیمار اوست ۳
چیست عالم سایه بان حضرتش
کیست آدم مخزن اسرار اوست ۴
عاشقی کز عشق او دارد حیات
زندهٔ جاوید و برخوردار اوست ۵
غیر او هرگز نه بیند یار غار
چون توان دیدن که از اغیار اوست ۶
نعمت الله باده می نوشد مدام
این چنین کاری همیشه کار اوست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۷ - در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست
گوهر بعدی:غزل ۳۳۹ - بنده ایم و عابد و معبود اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.