غزل ۳۰۲ - نعمت الله میر رندان است

نعمت الله میر رندان است
طلبش کن که پیر رندان است ۱

بزم عشق است عاشقان سرمست
ساقی ما امیر مستان است ۲

دل ما گنجخانهٔ عشق است
جای آن گنج کنج ویران است ۳

سخن ما به ذوق دریابد
هرکه واقف ز ذوق یاران است ۴

همه عشق است غیر او خود نیست
جان فدایش کنم که جانان است ۵

عالم از آفتاب حضرت او
به مثل همچو ماه تابان است ۶

نور چشم است و در نظر پیداست
نظری کن ببین که این آن است ۷