غزل ۲۸۴ - رند سرمست فارغ البال است

رند سرمست فارغ البال است
بی غم از قال و ایمن از حال است ۱

نی که موجود ثانیش خوانند
بر الف نزد عارفان دال است ۲

سر فدا کن چه قدر زر باشد
خرقه چو بود که مال پامال است ۳

خواجه گر راه میکده گم کرد
مرد هادی نگر که او ضال است ۴

هرچه بر عقل مشکلست ای یار
حلَش از عشق جو گر اشکال است ۵

عشق مشاطه ایست تا دانی
بلکه صاحب تمیز و دلال است ۶

عقل کل در بیان سید ما
دم فرو بسته گوئیا لال است ۷