خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به تمایل موجودات به اصل و منشأ خود اشاره دارد. هر موجودی به سوی جایگاه حقیقی خود گرایش دارد، از مرغ صحرایی و آبی تا انسان‌های مختلف مانند سنایی، بوعلی سینا، و نعمت‌الله. همچنین، تأکید شده که رندان و عاشقان نیز به اصل خود بازمی‌گردند و این میل فطری است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۸۲ - مرغ صحرائی به دریا مایل است
مرغ صحرائی به دریا مایل است
مرغ آبی هم به دریا مایل است ۱
ما نه دریائیم و دریا عین ماست
هر که او با ماست با ما مایل است ۲
ترک راهمت به ترکستان کشد
خاطر هندو به مأوا مایل است ۳
نفس خواجه خواجه را آرد به زیر
گرچه روح او به بالا مایل است ۴
گر سنائی سوی غزنی میرود
بوعلی سینا به سینا مایل است ۵
رند اگر می می خورد عیبش مکن
کو به اصل خویش گویا مایل است ۶
نعمت الله عاشقانه روز و شب
با جناب حق تعالی مایل است ۷
مرغ آبی هم به دریا مایل است ۱
ما نه دریائیم و دریا عین ماست
هر که او با ماست با ما مایل است ۲
ترک راهمت به ترکستان کشد
خاطر هندو به مأوا مایل است ۳
نفس خواجه خواجه را آرد به زیر
گرچه روح او به بالا مایل است ۴
گر سنائی سوی غزنی میرود
بوعلی سینا به سینا مایل است ۵
رند اگر می می خورد عیبش مکن
کو به اصل خویش گویا مایل است ۶
نعمت الله عاشقانه روز و شب
با جناب حق تعالی مایل است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۱ - مخزن اسرار سبحانی دل است
گوهر بعدی:غزل ۲۸۳ - دردمندیم و دوا درد دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
