خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش عشق و برتری آن بر عقل می‌پردازد. عشق به عنوان منبع حیات جاویدان، روشن‌کننده جهان و مونس جان عاشقان توصیف شده است. در مقابل، عقل تنها دل عاقل را مشغول می‌کند. متن با اشاره به مجلس سید و توصیف آن بهشتی از عشق پایان می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌تر قابل هضم نباشد.
غزل ۲۷۶ - عقل از ما کنار کرد و برفت
عقل از ما کنار کرد و برفت
گو برو زانکه در میان عشق است ۱
عشق بخشد حیات جاویدان
حاصل عمر جاودان عشق است ۲
عالم از نور عشق شد روشن
نظری کن که این و آن عشق است ۳
دل عاقل به عقل مشغول است
مونس جان عاشقان عشق است ۴
خوش بهشتی است مجلس سید
در چنین جنتی چنان عشق است ۵
گو برو زانکه در میان عشق است ۱
عشق بخشد حیات جاویدان
حاصل عمر جاودان عشق است ۲
عالم از نور عشق شد روشن
نظری کن که این و آن عشق است ۳
دل عاقل به عقل مشغول است
مونس جان عاشقان عشق است ۴
خوش بهشتی است مجلس سید
در چنین جنتی چنان عشق است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۵ - همه عالم تن است و جان عشق است
گوهر بعدی:غزل ۲۷۷ - شهر دل در ولایت عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
