خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله بیانگر گذر از تعلقات دنیوی و رسیدن به وحدت با معشوق حقیقی است. شاعر از گذشتن از دنیا و آخرت، وجود و عدم، و حتی از مثال‌های عاشقانه مانند مجنون و لیلی سخن می‌گوید تا نشان دهد عاشق واقعی از همه این‌ها فراتر رفته و در دریای بی‌پایان عشق الهی غرق شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر، درک کامل متن را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌سازد. این محتوا برای کسانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی اولیه داشته و توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی را دارند.
غزل ۲۶۶ - عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
عاشق از دنیی و عقبی درگذشت
ماند صورت راز معنی درگذشت ۱
از وجود و از عدم آزاد شد
از همه بگذشت یعنی درگذشت ۲
روضهٔ رضوان به این و آن بهشت
همتش از شاخ طوبی درگذشت ۳
دل به دلبر جان به جانان داد و رفت
کارش از مجنون و لیلی درگذشت ۴
غرقه شد در بحر بی پایان ما
دید دریائی ز سیلی درگذشت ۵
گر چه موسی از تجلی محو شد
سید ما از تجلی درگذشت ۶
نعمت الله در طریق عاشقی
اندکی بود و ز خیلی درگذشت ۷
ماند صورت راز معنی درگذشت ۱
از وجود و از عدم آزاد شد
از همه بگذشت یعنی درگذشت ۲
روضهٔ رضوان به این و آن بهشت
همتش از شاخ طوبی درگذشت ۳
دل به دلبر جان به جانان داد و رفت
کارش از مجنون و لیلی درگذشت ۴
غرقه شد در بحر بی پایان ما
دید دریائی ز سیلی درگذشت ۵
گر چه موسی از تجلی محو شد
سید ما از تجلی درگذشت ۶
نعمت الله در طریق عاشقی
اندکی بود و ز خیلی درگذشت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۵ - دل ما از منی و ما بگذشت
گوهر بعدی:غزل ۲۶۷ - آفتاب خوشی هویدا گشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
