خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر حالات معنوی و عاشقانه‌ی شاعر در مجلس عشق است. او از وحدت صورت و معنی، مستی عرفانی، و بوی خوش دل سوخته سخن می‌گوید و اشاره‌ای به جایگاه معنوی خود و خاندان پیامبر دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند مستی عرفانی نیاز به تفسیر دارد.
غزل ۲۵۲ - صورت و معنی به همدیگر خوش است
صورت و معنی به همدیگر خوش است
آن چنان می در چنین ساغر خوشست ۱
مجلس عشقست و ما مست و خراب
ما چنین هستیم و ساقی سرخوشست ۲
هر که او با ما درین دریا نشست
از سرش تا پاشنه در زر خوشست ۳
جان به جانان دل بدلبر داده ایم
در دل ما عشق آن دلبر خوشست ۴
گوهر در یتیم از ما بجو
گر به دست آری چنین گوهر خوشست ۵
عود دل در مجمر سینه بسوخت
بوی خوش ما را درین مجمر خوشست ۶
نعمت الله دارد از سید نشان
این نشان آل پیغمبر خوشست ۷
آن چنان می در چنین ساغر خوشست ۱
مجلس عشقست و ما مست و خراب
ما چنین هستیم و ساقی سرخوشست ۲
هر که او با ما درین دریا نشست
از سرش تا پاشنه در زر خوشست ۳
جان به جانان دل بدلبر داده ایم
در دل ما عشق آن دلبر خوشست ۴
گوهر در یتیم از ما بجو
گر به دست آری چنین گوهر خوشست ۵
عود دل در مجمر سینه بسوخت
بوی خوش ما را درین مجمر خوشست ۶
نعمت الله دارد از سید نشان
این نشان آل پیغمبر خوشست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۱ - چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است
گوهر بعدی:غزل ۲۵۳ - در سراپردهٔ جان خلوت جانانه خوشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
