خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیبایی از مستی و عشق سخن می‌گوید. شاعر از لذت نوشیدن شراب در کنار یاران و عشقبازی می‌گوید و از فنا و عرفان در این مسیر سخن می‌راند. تکرار و موسیقی کلام نیز به زیبایی آن افزوده است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۲۴۴ - ساقی سرمست ما یاری خوش است
ساقی سرمست ما یاری خوش است
خوش حریفانیم و خماری خوش است ۱
گر دوصد جان را به یک جرعه خرند
زود بفروشش که بازاری خوش است ۲
عشقبازی کار بیکاران بود
کار ما می کن که این کاری خوشست ۳
بر سر دار فنا بنشسته ایم
خوش سر داری و سرداری خوشست ۴
بلبل مستیم در گلزار عشق
بزم عشاق است و گلزاری خوشست ۵
پر بود تکرار در گفتار ما
تو خوشی بشنو که تکراری خوشست ۶
نعمت الله مست و جام می به دست
باده نوشی با چنین یاری خوشست ۷
خوش حریفانیم و خماری خوش است ۱
گر دوصد جان را به یک جرعه خرند
زود بفروشش که بازاری خوش است ۲
عشقبازی کار بیکاران بود
کار ما می کن که این کاری خوشست ۳
بر سر دار فنا بنشسته ایم
خوش سر داری و سرداری خوشست ۴
بلبل مستیم در گلزار عشق
بزم عشاق است و گلزاری خوشست ۵
پر بود تکرار در گفتار ما
تو خوشی بشنو که تکراری خوشست ۶
نعمت الله مست و جام می به دست
باده نوشی با چنین یاری خوشست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۳ - نالهٔ دلسوز ما از ساز بلبل خوشتر است
گوهر بعدی:غزل ۲۴۵ - نور دل ماه ، نور عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
