خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به بیان تفاوت‌های عاشقان و عارفان با دیگران می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گلزار، بلبل، خورشید و یوسف، عشق و عرفان را به عنوان حقیقتی برتر و متفاوت از دنیای مادی توصیف می‌کند. او از زبان دیگرگون، عشق بی‌نظیر و جهان متفاوت عاشقان سخن می‌گوید.

مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات خاص آن دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۳۷ - ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است

ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است
ای عارفان ای عارفان ما را نشانی دیگر است ۱

ای بلبلان ای بلبلان ما را نوا خوشتر بود
زیرا که این گلزار ما از بوستانی دیگر است ۲

ای خسروشیرین سخن ای یوسف گل پیرهن
ای طوطی شکرشکن ما را زبانی دیگر است ۳

یاری که اندرکار دل جان داد در بازار دل
همچون دل صاحبدلان زنده به جانی دیگر است ۴

خورشیدجمشید فلک بر آسمان چارم است
مهر منیر عاشقان بر آسمانی دیگر است ۵

تا عین عشقش دیده ام مهرش به جان بگزیده ام
در آشکارا و نهان ما را عیانی دیگر است ۶

اقلیم دل شد ملک جان شهر تن آید این جهان
کون و مکان عاشقان در لامکانی دیگر است ۷

رند و در میخانه ها صوفی و کنج صومعه
مارا سریر سلطنت برآستانی دیگر است ۸

سیدمرا جانان بود هم دردو هم درمان بود
جانم فدای جان او کو از جهانی دیگر است ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳۶ - عاشقان حضرت او را نیازی دیگر است
گوهر بعدی:غزل ۲۳۸ - نور رویش آفتابی دیگر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.