غزل ۱۵۸ - حالیا دور قمر دوران ماست

حالیا دور قمر دوران ماست
جام می در دور و این دور آن ماست ۱

رونقش میخانه ها خواهد فزود
زآنکه وقت ذوق سر مستان ماست ۲

دست ما چون آستین دست اوست
هر کجا دستیست آن دستان ماست ۳

می کشد ما را و می گوئیم شکر
می برد دل منتش بر جان ماست ۴

هر کجا سیبی است بی آسیب نیست
سیب بی آسیب از بستان ماست ۵

اینکه می پرسی تو از برهان ما
مستی رندان ما برهان ماست ۶

مجلس عشقست و ما سرمست وی
نعمت الله از دل و جان آن ماست ۷