غزل ۱۵۳ - در کوی خرابات کسی را که مقام است

در کوی خرابات کسی را که مقام است
در دنیی و در آخرتش جاه تمام است ۱

ما توبه شکستیم در این قول درستیم
با ساغر می عهد که بستیم مدام است ۲

زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است
ساقی قدیم است و شرابی به قوام است ۳

می نوش که در مذهب ما پاک و حلال است
کاین می نه شرابست که گویند حرامست ۴

گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
هر گنج درین کنج که یابی به نظام است ۵

در دور بگردید و نمائید به یاران
رندی که بود چون من سرمست کدامست ۶

بشنو سخن سید رندان خرابات
کامروز درین دور خداوند کلام است ۷