خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به مفهوم حاکمیت مطلق و قدرت بیچون و چرای حاکم (خداوند یا پادشاه) میپردازد. شاعر بیان میکند که هر تصمیم حاکم، چه لطف و چه عذاب، چه بخشش و چه مجازات، درست و غیرقابل بحث است. او تأکید میکند که حاکم بر همه چیز مسلط است و ارادهاش مطلق است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسن ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند تسلیم مطلق در برابر حاکمیت الهی یا پادشاهی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۵۱ - لطف اگر بر ما گمارد حاکم است
لطف اگر بر ما گمارد حاکم است
ور دمار از ما برآرد حاکم است ۱
تشنه ایم و رحمتی خواهیم از او
گر ببارد ور نبارد حاکم است ۲
گر شمارد بنده را از بندگان
حاکمست ار نه شمارد حاکمست ۳
گر کشد نقش خیالی حاکم است
ور نگاری می نگاری حاکمست ۴
گر کشد صد جان فدای حضرتش
ور به خاکم می سپارد حاکمست ۵
روی گل را حکم او خارد به خار
گر نخارد ور بخارد حاکمست ۶
ما گنه کاریم و سید پادشاه
گر بگیرد ور گذارد حاکمست ۷
ور دمار از ما برآرد حاکم است ۱
تشنه ایم و رحمتی خواهیم از او
گر ببارد ور نبارد حاکم است ۲
گر شمارد بنده را از بندگان
حاکمست ار نه شمارد حاکمست ۳
گر کشد نقش خیالی حاکم است
ور نگاری می نگاری حاکمست ۴
گر کشد صد جان فدای حضرتش
ور به خاکم می سپارد حاکمست ۵
روی گل را حکم او خارد به خار
گر نخارد ور بخارد حاکمست ۶
ما گنه کاریم و سید پادشاه
گر بگیرد ور گذارد حاکمست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۰ - تا مرا عین عشق مفهوم است
گوهر بعدی:غزل ۱۵۲ - دوش رفتم در خرابات مغان رندانه مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.