غزل ۱۴۸ - گر تو را عزم عالم قدم است

گر تو را عزم عالم قدم است
سر فدا کردن اولین قدم است ۱

درد می نوش و درد دل میکش
زانکه این درد و آن دوا به همست ۲

می خمخانه را گرانی نیست
رند سرمست باده نوش کم است ۳

جرعه ای از می محبت او
خوشتر از صد هزار جام جمست ۴

گر حضوری و خلوتی خواهی
بهترین مقامها عدم است ۵

لطف او گر جفا کند با ما
او وفا می کند همه کرم است ۶

می به شادی نعمت الله نوش
غم مخور خوش بزی چه جای غم است ۷