خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی از پیوستن روح به منبع الهی و وحدت با خدا سخن میگوید. با استفاده از استعارههایی مانند پیوستن قطره به دریا، بر جاودانگی روح و اتحاد با ذات الهی تأکید میکند. همچنین، به اهمیت عشق الهی و پیوند با اولیای خدا اشاره دارد و مخاطب را به مشارکت در بزم عرفانی دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیهوتحلیل، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم این مضامین مشکل داشته باشند.
غزل ۱۴۵ - قطرهای کو به بحر ما پیوست
قطرهای کو به بحر ما پیوست
عین دریا بود به ما پیوست ۱
زندهٔ جاودان بُود به خدا
روح پاکی که با خدا پیوست ۲
نکند میل خویش و بیگانه
آشنا چون به آشنا پیوست ۳
در دو عالم به جز یکی نبود
آن یکی با یکی کجا پیوست ۴
نتواند برید پیوندش
آنکه با اصل خویش واپیوست ۵
در دو عالم ولی والا شد
هرکه با شاه اولیا پیوست ۶
بزم عشق است و عاشقان مستند
ذوق داری به ما بیا پیوست ۷
لطف ساقی نگر که جام شراب
میدهد او به دست ما پیوست ۸
نعمتالله گنج سلطانی
میکند صرف هر گدا پیوست ۹
عین دریا بود به ما پیوست ۱
زندهٔ جاودان بُود به خدا
روح پاکی که با خدا پیوست ۲
نکند میل خویش و بیگانه
آشنا چون به آشنا پیوست ۳
در دو عالم به جز یکی نبود
آن یکی با یکی کجا پیوست ۴
نتواند برید پیوندش
آنکه با اصل خویش واپیوست ۵
در دو عالم ولی والا شد
هرکه با شاه اولیا پیوست ۶
بزم عشق است و عاشقان مستند
ذوق داری به ما بیا پیوست ۷
لطف ساقی نگر که جام شراب
میدهد او به دست ما پیوست ۸
نعمتالله گنج سلطانی
میکند صرف هر گدا پیوست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۴ - چشم ما روشن به نور روی اوست
گوهر بعدی:غزل ۱۴۶ - ختم رسل که سید اولاد آدم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.