خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از مولانا یا شاعری دیگر است که با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند موج، حباب، آب و آفتاب، به بیان مفاهیم عمیق عرفانی می‌پردازد. شاعر تأکید دارد که نباید به ظواهر بسنده کرد، بلکه باید به معانی عمیق و حقیقت پشت پرده توجه داشت. همچنین، از مفاهیمی مانند مستی عرفانی، خرابات و جام جهان‌نما برای بیان حالات روحانی استفاده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی اصطلاحات مانند 'مستی' و 'شراب' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند تا برداشت نادرست نشود.
غزل ۱۲۶ - موج است و حباب هر دو آب است
موج است و حباب هر دو آب است
آبست که صورتاً حباب است ۱
روشن بنگر که آفتابی
بنموده جمال و مه نقاب است ۲
صورت دیدی و ماه گفتی
معنی بنگر که آفتاب است ۳
مستیم و خراب در خرابات
معمور خوشی چنین خراب است ۴
در جام جهان نما نماید
جامی ز شراب پر شراب است ۵
بحریم و حباب و موج جوئیم
این مائی ما به ما حجاب است ۶
قولی که حدیث سید ما است
می‌گو که خلاصهٔ کتاب است ۷
آبست که صورتاً حباب است ۱
روشن بنگر که آفتابی
بنموده جمال و مه نقاب است ۲
صورت دیدی و ماه گفتی
معنی بنگر که آفتاب است ۳
مستیم و خراب در خرابات
معمور خوشی چنین خراب است ۴
در جام جهان نما نماید
جامی ز شراب پر شراب است ۵
بحریم و حباب و موج جوئیم
این مائی ما به ما حجاب است ۶
قولی که حدیث سید ما است
می‌گو که خلاصهٔ کتاب است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵ - جامیست پر آب و عین آب است
گوهر بعدی:غزل ۱۲۷ - جامی ز حباب پر ز آب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
