خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند گلاب، آب، می و جام برای بیان حالات روحی و عرفانی استفاده میکند. شاعر از نور، خواب، خیال و حجاب به عنوان نمادهایی برای توصیف حالات درونی و عشق الهی بهره میبرد. در پایان، شاعر به مستی عرفانی و بیاعتنایی به دنیای فانی اشاره میکند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و نمادین است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، وجود واژههایی مانند 'می' و 'مستی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۲۴ - این شیشهٔ ما پر از گلاب است
این شیشهٔ ما پر از گلاب است
گفتیم گلاب و در کل آب است ۱
آب است و حباب این می و جام
آبش می و جام ما حباب است ۲
نقشی که خیال غیر بندد
آن نقش خیال عین خواب است ۳
چشمی که ندید نور رویش
بینا نبُود که در حجاب است ۴
هر ماه که رو به تو نماید
نیکو بنگر که آفتاب است ۵
ساقی قدحی به عاشقان ده
این خیر که می کنی ثواب است ۶
سید مست است در خرابات
او از چه غم ار جهان خراب است ۷
گفتیم گلاب و در کل آب است ۱
آب است و حباب این می و جام
آبش می و جام ما حباب است ۲
نقشی که خیال غیر بندد
آن نقش خیال عین خواب است ۳
چشمی که ندید نور رویش
بینا نبُود که در حجاب است ۴
هر ماه که رو به تو نماید
نیکو بنگر که آفتاب است ۵
ساقی قدحی به عاشقان ده
این خیر که می کنی ثواب است ۶
سید مست است در خرابات
او از چه غم ار جهان خراب است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۳ - ایها العشاق کوی عشق میدان بلا است
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵ - جامیست پر آب و عین آب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.