خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به زیبایی‌های طبیعت، عشق الهی، و مستی معنوی اشاره دارد. شاعر از عناصری مانند خورشید، ماه، دریا، و آب حیات برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی استفاده کرده است. همچنین، تضاد بین عقل و عشق و نقد زاهدانه‌های سطحی نیز در آن دیده می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
غزل ۱۱۶ - آفتابی رو نموده مه نقاب
آفتابی رو نموده مه نقاب
ماه تابان می نماید آفتاب ۱
خوش حبابی پر کن از آب حیات
تا بیابی جام پر آبی ز آب ۲
موج دریائیم و دریا عین ما
عین ما بر عین ما باشد حجاب ۳
ساقی سرمست ما باشد کریم
جام می بخشد به رندان بی حساب ۴
خوش سر آبیم و سیرابیم ما
زاهد بیچاره مانده در سراب ۵
عشق می بیند جمال او به او
عقل می بندد خیال او به خواب ۶
نعمت الله سر به پای خم نهاد
در خرابات مغان مست و خراب ۷
ماه تابان می نماید آفتاب ۱
خوش حبابی پر کن از آب حیات
تا بیابی جام پر آبی ز آب ۲
موج دریائیم و دریا عین ما
عین ما بر عین ما باشد حجاب ۳
ساقی سرمست ما باشد کریم
جام می بخشد به رندان بی حساب ۴
خوش سر آبیم و سیرابیم ما
زاهد بیچاره مانده در سراب ۵
عشق می بیند جمال او به او
عقل می بندد خیال او به خواب ۶
نعمت الله سر به پای خم نهاد
در خرابات مغان مست و خراب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۵ - موجیم و حباب هر دو یک آب
گوهر بعدی:غزل ۱۱۷ - آفتابی ز ماه بسته نقاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
