خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و از نور و روشنایی چهره او سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند دریا، موج، حباب و قطره، وحدت در عین کثرت را بیان می‌کند. شاعر همچنین به نقش خیال و رویا در زندگی اشاره کرده و در نهایت، لطف و هدایت الهی را عامل یافتن حقیقت می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۰۵ - دیده ام مهر منیر مه نقاب
دیده ام مهر منیر مه نقاب
ذره ای از نور رویش آفتاب ۱
جامی از می پر ز می داریم ما
نوش کن جام شرابی از شراب ۲
ما در این دریا به هر سو می رویم
ساغری داریم پر آب از حباب ۳
موج و دریا و حباب و قطره هم
چار اسم و یک حقیقت عین آب ۴
چشم ما روشن به نور روی اوست
لاجرم بینیم رویش بی حجاب ۵
هر دمی نقش خیالی می کشد
گه به بیداری بُود گاهی به خواب ۶
نعمت الله یافتم از لطف او
بی خطا والله اعلم بالصواب ۷
ذره ای از نور رویش آفتاب ۱
جامی از می پر ز می داریم ما
نوش کن جام شرابی از شراب ۲
ما در این دریا به هر سو می رویم
ساغری داریم پر آب از حباب ۳
موج و دریا و حباب و قطره هم
چار اسم و یک حقیقت عین آب ۴
چشم ما روشن به نور روی اوست
لاجرم بینیم رویش بی حجاب ۵
هر دمی نقش خیالی می کشد
گه به بیداری بُود گاهی به خواب ۶
نعمت الله یافتم از لطف او
بی خطا والله اعلم بالصواب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۴ - ساقئی دیدیم مستانه به خواب
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶ - جامی ز حباب پر کن از آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
