خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از نور و صفای صوفی سخن می‌گوید و اشاره به حضور پراکنده‌ی این نور در جهان دارد. همچنین، با استفاده از استعاره‌هایی مانند دایره و نقطه، به وحدت وجود و پیوستگی آغاز و پایان اشاره می‌کند. در پایان، با ذکر سید مست و دعوت به نوشیدن باده، به مفاهیم عرفانی مانند مستی معنوی و رندی پرداخته می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مستی و باده‌نوشی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۷۹ - صوفی صافی است در عین صفا
صوفی صافی است در عین صفا
می نماید نور او او را به ما ۱
ذره ای از آفتاب نور او
نیست خالی در همه ارض و سما ۲
نقطه نقطه دایره پیموده است
جمع کرده ابتدا و انتها ۳
سید مست است و جام می به دست
گر تو رندی باده می نوشی بیا ۴
می نماید نور او او را به ما ۱
ذره ای از آفتاب نور او
نیست خالی در همه ارض و سما ۲
نقطه نقطه دایره پیموده است
جمع کرده ابتدا و انتها ۳
سید مست است و جام می به دست
گر تو رندی باده می نوشی بیا ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۸ - گر بیازارد مرا موری نیازارم ورا
گوهر بعدی:غزل ۸۰ - فلولاه و لولانا لما کان الذی کانا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
