خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و حضور خداوند در همه چیز است. شاعر خود و دیگران را همچون حبابهایی در دریای وجود الهی می‌بیند و از خواننده می‌خواهد به این حقیقت نظری بیندازد. متن تأکید دارد که همه چیز از نور خداوند روشن شده و عارفان با دیدن این نور، حقیقت را درک می‌کنند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
غزل ۶۸ - ما حبابیم و عین ما دریا
ما حبابیم و عین ما دریا
نظری کن به عین ما در ما ۱
بندهٔ حضرت خداوندیم
به جمال و کمال بی همتا ۲
آینه گر هزار می نگرم
در همه دیده می شود اسما ۳
عالم از نور او شده روشن
نظری کن به دیدهٔ بینا ۴
بر در او رو خوشی بنشین
گر کنی میل جنت الماوی ۵
دُرد دردش بنوش خوش می باش
تا بیابی تو ذوق بو دردا ۶
عارفانه به نور او دیدیم
نعمت الله در همه اشیا ۷
نظری کن به عین ما در ما ۱
بندهٔ حضرت خداوندیم
به جمال و کمال بی همتا ۲
آینه گر هزار می نگرم
در همه دیده می شود اسما ۳
عالم از نور او شده روشن
نظری کن به دیدهٔ بینا ۴
بر در او رو خوشی بنشین
گر کنی میل جنت الماوی ۵
دُرد دردش بنوش خوش می باش
تا بیابی تو ذوق بو دردا ۶
عارفانه به نور او دیدیم
نعمت الله در همه اشیا ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۷ - گر بیابی آشنای بحر ما
گوهر بعدی:غزل ۶۹ - عین دریائیم و دریا عین ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
