غزل ۵۷ - نور تجلی او ساخت منور مرا

نور تجلی او ساخت منور مرا
صورت او شد پدید کرد مصور مرا ۱

پیر خرابات عشق داد مرا جام می
ساقی رندان خود کرد مقرر مرا ۲

عقل دمی دور شو از بر رندان عشق
مستم و تو هشیار نیست تو در خور مرا ۳

مجلس تو آن تو مجمع من آن من
فکر پریشان تو را زلف معنبر مرا ۴

عاشق و معشوق و عشق هر سه بر ما یکیست
در دو جهان هست نیست جز یک دیگر مرا ۵

ذات ز روی صفات گشته به من آشکار
عشق برای ظهور ساخته مظهر مرا ۶

بندهٔ هر سیدم سید هر بنده ام
حکم خرابات داد خواجهٔ قنبر مرا ۷