خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از نعمت الله ولی بیانگر جستجوی معنوی و عرفانی شاعر است. او به دنبال حقیقت، عشق الهی و آب حیات در درون خود می‌گردد و از هر آنچه غیر از خداست، دوری می‌جوید. شاعر با اشاره به مستی و خرابی، گنج عشق الهی را در دل ویران خود می‌یابد و از بلا به عنوان بخشی از سلوک عرفانی استقبال می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'گنج عشق' و 'آب حیات' نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک می‌باشد.
غزل ۳۷ - غرق آب و آب را جوئیم ما
غرق آب و آب را جوئیم ما
آبروی ما ز ما جوئیم ما ۱
صورت و معنی و جام می مدام
آنچه جوئیم از خدا جوئیم ما ۲
خم می در جوش و ما مست و خراب
جامی از غیری چرا جوئیم ما ۳
گنج عشقش در دل ویران ماست
غیر این گنجی کجا جوئیم ما ۴
از بلا چون کار ما بالا گرفت
مبتلائیم و بلا جوئیم ما ۵
چشمهٔ آب حیاتم در نظر
خضر وقت و آشنا جوئیم ما ۶
نعمت الله چون ز ما یابد نوا
کی نوا از بینوا جوئیم ما ۷
آبروی ما ز ما جوئیم ما ۱
صورت و معنی و جام می مدام
آنچه جوئیم از خدا جوئیم ما ۲
خم می در جوش و ما مست و خراب
جامی از غیری چرا جوئیم ما ۳
گنج عشقش در دل ویران ماست
غیر این گنجی کجا جوئیم ما ۴
از بلا چون کار ما بالا گرفت
مبتلائیم و بلا جوئیم ما ۵
چشمهٔ آب حیاتم در نظر
خضر وقت و آشنا جوئیم ما ۶
نعمت الله چون ز ما یابد نوا
کی نوا از بینوا جوئیم ما ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶ - حضرت او را به او بینیم ما
گوهر بعدی:غزل ۳۸ - هرچه می گویند می گوئیم ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
