غزل ۳۱ - هرچه خواهد می کند سلطان ما

هرچه خواهد می کند سلطان ما
دل برد جان بخشد آن جانان ما ۱

دنیی و عقبی از آن و این و آن
ما از آن او و او هم ز آن ما ۲

دردمندانیم و دردی می خوریم
دُرد درد دل بود درمان ما ۳

عقل کل حیران شده در عشق او
خود چه شد این عقل سرگردان ما ۴

هر که آمد سوی ما با ما نشست
غرقه شد در بحر بی پایان ما ۵

رند سر مستی طلب از وی بجوی
لذت رندی سر مستان ما ۶

بندهٔ فرمان و فرمان می دهیم
سید ما می برد فرمان ما ۷