خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی بیانگر حالتی از عشق و مستی معنوی است که در آن شاعر از وحدت با معشوق و فنا در او سخن می‌گوید. او خود را در بلا و مشکلات خوشحال می‌داند و از رندانه زیستن و هم‌نشینی با اولیا خدا سخن می‌گوید. شاعر به فنا در راه عشق اشاره کرده و از بقای پس از این فنا سخن می‌گوید. در پایان، او از بندگی و قبولی نزد خداوند متعال سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عرفانی و معنوی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم عرفانی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی مانند 'فنا' و 'بقا' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
غزل ۲۷ - عشق تو بلا و مبتلا ما
عشق تو بلا و مبتلا ما
پیوسته خوشیم در بلا ما ۱
مستیم و مدام در خرابات
رندانه حریف اولیا ما ۲
در بحر محیط غرق گشتیم
موجیم و حباب عین ما ما ۳
بیگانه نه ایم آشنائیم
با خویش شدیم آشنا ما ۴
بر راه فنا قدم نهادیم
باقی مائیم از این فنا ما ۵
چون مائی ما نماند با ما
مائیم شما و هم شما ما ۶
از دولت بندگی سید
گشتیم قبول کبریا ما ۷
پیوسته خوشیم در بلا ما ۱
مستیم و مدام در خرابات
رندانه حریف اولیا ما ۲
در بحر محیط غرق گشتیم
موجیم و حباب عین ما ما ۳
بیگانه نه ایم آشنائیم
با خویش شدیم آشنا ما ۴
بر راه فنا قدم نهادیم
باقی مائیم از این فنا ما ۵
چون مائی ما نماند با ما
مائیم شما و هم شما ما ۶
از دولت بندگی سید
گشتیم قبول کبریا ما ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶ - مخزن گنج جملهٔ اسما ما
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
