خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عرفانی است که در آن شاعر از تحقق وعده‌های الهی، جوان شدن پیر، گشایش درهای میخانه (نماد عرفانی)، و آشکار شدن حقایق سخن می‌گوید. شاعر با ذوق و اشتیاق، از دیدن نور حقیقت در آینه و بیان معانی بدیع می‌گوید و مخاطب را به گوش دادن به سخنان خوش دعوت می‌کند.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات مانند 'میخانه' نیاز به تفسیر دارند و ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر گمراه‌کننده باشند.
غزل ۱ - هر چه گفتم عیان شود به خدا
هر چه گفتم عیان شود به خدا
پیر ما هم جوان شَود به خدا ۱
در میخانه را گشاد یقین
ساقی عاشقان شود به خدا ۲
هر چه گفتم همه چنان گردید
هر چه گویم همان شود به خدا ۳
از سر ذوق این سخن گفتم
بشنو از من که آن شود به خدا ۴
آینه پیش چشم می آرم
نور آن رو عیان شود به خدا ۵
باز علم بدیع می خوانم
این معانی بیان شود به خدا ۶
گوش کن گفتهٔ خوش سید
این چنین آن چنان شود به خدا ۷
پیر ما هم جوان شَود به خدا ۱
در میخانه را گشاد یقین
ساقی عاشقان شود به خدا ۲
هر چه گفتم همه چنان گردید
هر چه گویم همان شود به خدا ۳
از سر ذوق این سخن گفتم
بشنو از من که آن شود به خدا ۴
آینه پیش چشم می آرم
نور آن رو عیان شود به خدا ۵
باز علم بدیع می خوانم
این معانی بیان شود به خدا ۶
گوش کن گفتهٔ خوش سید
این چنین آن چنان شود به خدا ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:قصاید
گوهر بعدی:غزل ۲ - نعمت الله است دائم با خدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
