خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تضاد بین زیبایی ظاهری (روی آراسته و ابروی خمیده) و خوی ناپسند (خوی دوزخی) خود سخن می‌گوید. او همچنین به تأثیرگذاری شدید این ویژگی‌ها اشاره می‌کند، به طوری که حتی شمشیر جهانسوز بهادر شاه را نیز تحت تأثیر قرار داده‌است.
متن دارای مفاهیم پیچیده‌ای مانند تضاد درونی و توصیفات استعاری است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از استعاره‌ها (مانند دوزخ و شمشیر جهانسوز) برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۶ - آراسته جنتی که این روی منست
آراسته جنتی که این روی منست
افروخته دوزخی که این خوی منست ۱
شمشیر جهانسوز بهادر شه را
دزدیده که این کمان ابروی منست ۲
افروخته دوزخی که این خوی منست ۱
شمشیر جهانسوز بهادر شه را
دزدیده که این کمان ابروی منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵ - ابروی کجت که دل برو مشتاقست
گوهر بعدی:رباعی ۷ - آمد مه شوال و مه روزه گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
